x Hello!
Log in here to add your story.

Analoge, directe en persoonlijke nieuwsberichten / door Rita Loibl

01.01.1970 - 12.31.1980
Original language : German
Read in:

Tot de jaren zeventig was het in het Oostenrijkse Burgenland gebruikelijk om het lokale nieuws rechtstreeks aan de voordeur van de dorpsbewoners mee te delen.

Dat was de taak van de “dorpstrommelaars”, die in sommige regio’s Kloarichter werden genoemd. Mijn grootvader, Andreas Kaufmann, was zo iemand. Op de foto draagt hij zijn alledaagse voorschoot of Fiata, een typische schort uit Burgenland die voor allerlei doeleinden kon worden gedragen.

Mijn grootvader werkte voor de gemeente Lockenhaus tot aan zijn pensioen. Hij delfde graven op het kerkhof en deed aan landschapsonderhoud in het dorp, maar daarnaast deed hij ook dienst als dorpstrommelaar. Hij sprong dan op zijn fiets, reed naar bepaalde plekken in het dorp en roffelde op zijn trommel om de mensen uit hun huizen te lokken. Daarna deelde hij belangrijke plaatselijke nieuwtjes mee, beginnend met de woorden “Er wordt aangekondigd dat ...”.

Hij deelde bijvoorbeeld berichten van de waterleidingmaatschappij mee dat de watertoevoer zou worden onderbroken als gevolg van onderhoudswerkzaamheden of dat er straten zouden worden afgezet voor een bepaalde tijd. Aan het eind van het bericht roffelde hij dan opnieuw. Hiermee ging Andreas Kaufmann door tot het eind van de jaren zeventig. Toen begonnen er auto’s van de waterleidingmaatschappij of de brandweer rond te rijden met luidsprekers om de bevolking op de hoogte te brengen van het laatste nieuws. Tussendoor werd luide muziek gedraaid om de mensen aan te sporen naar buiten te komen en te luisteren.

Vandaag worden de mensen ingelicht via de post of sociale media. De persoonlijke insteek is gaandeweg verloren gegaan. Dezer dagen worden berichten veel sneller verspreid en kunnen ze meer mensen tegelijk bereiken. Toch had ik de jeugdherinnering aan het tromgeroffel van mijn grootvader niet graag gemist.

Rita Loibl / Lockenhaus, maart 2021

Tot de jaren zeventig was het in het Oostenrijkse Burgenland gebruikelijk om het lokale nieuws rechtstreeks aan de voordeur van de dorpsbewoners mee te delen.

Dat was de taak van de “dorpstrommelaars”, die in sommige regio’s Kloarichter werden genoemd. Mijn grootvader, Andreas Kaufmann, was zo iemand. Op de foto draagt hij zijn alledaagse voorschoot of Fiata, een typische schort uit Burgenland die voor allerlei doeleinden kon worden gedragen.

Mijn grootvader werkte voor de gemeente Lockenhaus tot aan zijn pensioen. Hij delfde graven op het kerkhof en deed aan landschapsonderhoud in het dorp, maar daarnaast deed hij ook dienst als dorpstrommelaar. Hij sprong dan op zijn fiets, reed naar bepaalde plekken in het dorp en roffelde op zijn trommel om de mensen uit hun huizen te lokken. Daarna deelde hij belangrijke plaatselijke nieuwtjes mee, beginnend met de woorden “Er wordt aangekondigd dat ...”.

Hij deelde bijvoorbeeld berichten van de waterleidingmaatschappij mee dat de watertoevoer zou worden onderbroken als gevolg van onderhoudswerkzaamheden of dat er straten zouden worden afgezet voor een bepaalde tijd. Aan het eind van het bericht roffelde hij dan opnieuw. Hiermee ging Andreas Kaufmann door tot het eind van de jaren zeventig. Toen begonnen er auto’s van de waterleidingmaatschappij of de brandweer rond te rijden met luidsprekers om de bevolking op de hoogte te brengen van het laatste nieuws. Tussendoor werd luide muziek gedraaid om de mensen aan te sporen naar buiten te komen en te luisteren.

Vandaag worden de mensen ingelicht via de post of sociale media. De persoonlijke insteek is gaandeweg verloren gegaan. Dezer dagen worden berichten veel sneller verspreid en kunnen ze meer mensen tegelijk bereiken. Toch had ik de jeugdherinnering aan het tromgeroffel van mijn grootvader niet graag gemist.

Rita Loibl / Lockenhaus, maart 2021