x Hello!
Log in here to add your story.

Μετάδοση των ειδήσεων με τρόπο αναλογικό, άμεσο και προσωπικό / της Rita Loibl

01.01.1970 - 12.31.1980
Original language : German
Read in:

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, η συνήθης πρακτική στα χωριά του αυστριακού κρατιδίου του Burgenland ήταν να έρχονται τα νέα της κοινότητας απευθείας στην πόρτα των κατοίκων.

Το καθήκον της ενημέρωσης ανήκε στους τελάληδες, οι οποίοι σε ορισμένες περιοχές αποκαλούνταν «Kloarichter». Ένας από αυτούς ήταν και ο παππούς μου, ο Andreas Kaufmann. Στην εικόνα μπορείτε να τον δείτε με τα καθημερινά του ρούχα. Φοράει τη χαρακτηριστική ποδιά του Burgenland, γνωστή ως «fürtuch» ή «fiata», η οποία είχε πολλές χρήσεις.

Ο παππούς μου εργαζόταν για την κοινότητα του Lockenhaus μέχρι να βγει στη σύνταξη. Πέρα από το να σκάβει τάφους στο νεκροταφείο και να ασχολείται με κηπουρικές εργασίες στο χωριό, είχε αναλάβει επίσης καθήκοντα τελάλη. Έπαιρνε το ποδήλατο, πήγαινε σε συγκεκριμένα σημεία του χωριού και χτυπούσε το τύμπανό του. Έτσι καλούσε τους κατοίκους να βγουν από τα σπίτια τους κι έπειτα τους έλεγε κάποια σημαντικά νέα της κοινότητας, ξεκινώντας με τα λόγια «Ανακοινώνεται ότι...».

Για παράδειγμα, ανακοίνωνε ότι, λόγω έργων συντήρησης στο δίκτυο ύδρευσης, θα σταματούσε η παροχή νερού ή η κυκλοφορία σε κάποιους δρόμους για ορισμένο διάστημα. Στο τέλος χτυπούσε ξανά το τύμπανό του. Ο Andreas Kaufmann διατήρησε αυτή την ενασχόληση μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Τότε ο πληθυσμός άρχισε να ενημερώνεται για τα τελευταία νέα από αυτοκίνητα με μεγάφωνα που έστελνε η εταιρεία ύδρευσης ή η πυροσβεστική. Ανάμεσα στα μηνύματα έπαιζαν δυνατή μουσική, για να ακούσει ο κόσμος και να βγει από το σπίτι.

Σήμερα η ενημέρωση γίνεται έγκαιρα με το ταχυδρομείο ή μέσω των κοινωνικών δικτύων. Στο μεταξύ, το προσωπικό στοιχείο έχει χαθεί. Στις μέρες μας τα μηνύματα μεταδίδονται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα και μπορούν μεμιάς να φτάσουν σε περισσότερο κόσμο. Είμαι ωστόσο χαρούμενη που διατηρώ μνήμες από την παιδική μου ηλικία με τον παππού μου και το τύμπανό του.

Rita Loibl / Lockenhaus, Μάρτιος 2021

Μέχρι τη δεκαετία του 1970, η συνήθης πρακτική στα χωριά του αυστριακού κρατιδίου του Burgenland ήταν να έρχονται τα νέα της κοινότητας απευθείας στην πόρτα των κατοίκων.

Το καθήκον της ενημέρωσης ανήκε στους τελάληδες, οι οποίοι σε ορισμένες περιοχές αποκαλούνταν «Kloarichter». Ένας από αυτούς ήταν και ο παππούς μου, ο Andreas Kaufmann. Στην εικόνα μπορείτε να τον δείτε με τα καθημερινά του ρούχα. Φοράει τη χαρακτηριστική ποδιά του Burgenland, γνωστή ως «fürtuch» ή «fiata», η οποία είχε πολλές χρήσεις.

Ο παππούς μου εργαζόταν για την κοινότητα του Lockenhaus μέχρι να βγει στη σύνταξη. Πέρα από το να σκάβει τάφους στο νεκροταφείο και να ασχολείται με κηπουρικές εργασίες στο χωριό, είχε αναλάβει επίσης καθήκοντα τελάλη. Έπαιρνε το ποδήλατο, πήγαινε σε συγκεκριμένα σημεία του χωριού και χτυπούσε το τύμπανό του. Έτσι καλούσε τους κατοίκους να βγουν από τα σπίτια τους κι έπειτα τους έλεγε κάποια σημαντικά νέα της κοινότητας, ξεκινώντας με τα λόγια «Ανακοινώνεται ότι...».

Για παράδειγμα, ανακοίνωνε ότι, λόγω έργων συντήρησης στο δίκτυο ύδρευσης, θα σταματούσε η παροχή νερού ή η κυκλοφορία σε κάποιους δρόμους για ορισμένο διάστημα. Στο τέλος χτυπούσε ξανά το τύμπανό του. Ο Andreas Kaufmann διατήρησε αυτή την ενασχόληση μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Τότε ο πληθυσμός άρχισε να ενημερώνεται για τα τελευταία νέα από αυτοκίνητα με μεγάφωνα που έστελνε η εταιρεία ύδρευσης ή η πυροσβεστική. Ανάμεσα στα μηνύματα έπαιζαν δυνατή μουσική, για να ακούσει ο κόσμος και να βγει από το σπίτι.

Σήμερα η ενημέρωση γίνεται έγκαιρα με το ταχυδρομείο ή μέσω των κοινωνικών δικτύων. Στο μεταξύ, το προσωπικό στοιχείο έχει χαθεί. Στις μέρες μας τα μηνύματα μεταδίδονται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα και μπορούν μεμιάς να φτάσουν σε περισσότερο κόσμο. Είμαι ωστόσο χαρούμενη που διατηρώ μνήμες από την παιδική μου ηλικία με τον παππού μου και το τύμπανό του.

Rita Loibl / Lockenhaus, Μάρτιος 2021